Andere ouders van kleine kinderen vertellen mij hetzelfde.  Zodra de peuters een smartphone in handen hebben laten ze zien dat dit apparaat voor hen geschapen is. Er zijn vele educatieve toepassingen, waarmee ze op zeer jonge leeftijd spelenderwijs allerlei basisvaardigheden leren. Het herkennen van vormen, kleuren, maar ook getallen, letters en woorden.

Hoe groot is het verschil met de tijd waarin u en ik opgroeiden. Onze hersenen zijn anders gevormd dan die van de kleintjes van nu, en dat is maar goed ook. Want die kleintjes van vandaag komen rond 2025 van school. In dat jaar is de invloed van de digitale wereld nog veel groter dan vandaag al het geval is.

Het grote probleem voor de peuters zijn wij. Want wat gebeurt er als zij straks naar school gaan? De klas waar ze naar toe gaan, is door onze 40-plus generatie ingericht op basis van hoe wij  zelf in het verleden leerden. Wij willen dat zij STRAKS gaan leren wat wij TOEN  geleerd hebben. En daarmee verwordt de school tot de plek waar kinderen kunnen zien hoe het vroeger was.

Laatst gaf ik een lezing aan een groep van 100 studenten, van rond de 20 jaar. Ik vroeg hen hoeveel van hen op school met 10 vingers blind hadden leren typen. Drie staken hun hand op.  De meeste anderen konden ook blind typen, maar niet dankzij hun school.

Een goed voorbeeld van hoe slecht ons onderwijs zich aanpast aan de ontwikkelingen buiten de school.

Het is onze plicht om de jeugd optimaal voor te bereiden op de wereld van de toekomst:  een wereld die steeds sneller verandert door de digitale ontwikkelingen. Onze peuters hebben de potentie om daar maximaal gebruik van te maken.

Dus breek de barrières uit het verleden af op onze scholen en ban ze uit uw gedachten. Sta net zo onbevangen tegenover de nieuwe technologie als onze peuters. Alleen DAN halen zij het maximale uit de toekomst, waarop ze zich nu al thuis op onze apparaten voorbereiden.

(Deze column is uitgesproken bij KoffieMax, Nederland 1 op 29 november 2011).

Nederland, de EU en de euro. Onderzoek tgv het 7e lustrum

Persbericht introductie Iphone App Peil

Ik zeg het vaak. Nederland is een façadeland . Aan de buitenkant is het goed geregeld, maar als je achter die buitenkant komt dan blijkt de werkelijkheid vaak anders. Of het nu de gezondheidszorg, onderwijs of justitie is, in de praktijk gaat het een stuk minder goed dan het op papier is geregeld. Als je er in de praktijk zelf niets te maken mee hebt dan trap je er makkelijk in. Dan denk je dat het ongeveer gaat zoals het op papier staat. Maar als je de werkelijkheid wel meemaakt dan zie je hoeveel er anders gaat dan op papier en welke (soms grote) fouten er worden gemaakt.

Nu hoeft dat op zichzelf geen ramp te zijn, maar dat gaat gepaard met de neiging van de instanties zelf om te doen alsof het wel goed gaat/is gegaan. Er is weinig zelfreflectie en het lijkt erop alsof men toch weinig van de fouten leert. En afwijkende geluiden van binnen de organisatie worden niet toegestaan en zonodig repressief de kop in gedrukt.

Al die patronen zien we zich voordoen tijdens en na de ramp in Moerdijk. De grootste chemische reacties die in Nederland in een korte tijd heeft plaatsgevonden en nadat de brand bestreden was worden er geen beschermende maatregelen genomen voor degenen die dicht bij de plaats van de ramp  moesten werken.

Terwijl de zwarte wolken nog de lucht in gingen haastten de overheidsfunctionarissen zich om de klassieke term te bezigen die in Nederland gemeengoed is voor hen  “gaat u maar rustig slapen”. 

Uit het onderzoek dat via Peil.nl is uitgevoerd blijkt dat maar weinig Nederlanders denken dat er geen gevaar is voor de volksgezondheid. En ook vindt men in grote meerderheid dat de Nederlandse overheid niet goed voorbereid is op rampen. Dat komt naar mijn mening niet alleen door de werkelijke performance bij rampen in de afgelopen 30 jaar, maar wellicht nog meer door de krampachtige houding van die overheid na die rampen m.b.t. het niet erkennen van die fouten of het afschuiven van de verantwoordelijkheid.

En daarbij is er nog een verschijnsel in Nederland wat het geheel er niet beter op maakt. De onderzoeksinstanties die een belangrijke rol spelen blijken vaak te dicht tegen de overheid zelf aan te zitten. Zo stond er zaterdag een artikel in De Volkskrant van twee ingenieurs die beschrijven dat de ramp van Moerdijk kleiner wordt gemaakt dan hij is. Zij beschrijven het feit dat er geen onafhankelijk materiaal beschikbaar is, hoewel de autoriteiten dat wel zeggen. Het RIVM heeft slechts metingen gedaan, de conclusies zijn door anderen getrokken.    

Dat is ook mijn eigen ervaring met een instantie als het Nederlands Forensisch Instituut. Je denkt dat het onafhankelijke wetenschappers zijn die proberen zo goed mogelijk vast te stellen wat er bij een misdaad is gebeurd. In werkelijkheid is het een instantie van het Ministerie van Justitie dat zichzelf lijkt te beschouwen als een verlengstuk van het Openbaar Ministerie. En de organisatie waarvan gezegd wordt de kwaliteit van het NFI te borgen – de Raad voor Accreditatie- is alleen maar erin geïnteresseerd of alles op papier goed geregeld is.

En elke keer loopt die overheid in haar eigen mes. Als je eenmaal beseft dat het vertrouwen in de overheid gering is (los van het feit of je het terecht vindt of niet) dan moet je bij je informatiebeleid daar rekening mee houden. Dus niet denken dat de burgers zitten te wachten op geruststellende meldingen (die dan vaak nog door de werkelijkheid worden ingehaald), maar dat je juist transparant bent en als je zaken nog niet zeker weet dat ook meldt. Velen bij de overheid hebben een paternalistische instelling, die denken dat als zij zeggen dat de burgers rustig kunnen slapen dat ze dat dan ook doen. Dat soort burgermeesters werkte misschien goed bij Swiebertje, maar niet anno 2011. Op dat punt heeft Van der Laan bij de grote zedenzaak in Amsterdam laten zien dat hij de nieuwe tijd beter begrijpt.

Het aan de oppervlakte brengen van ernstige misstanden is in de meeste gevallen alleen mogelijk door informatie vanuit personen die werkzaam zijn of waren bij die organisatie. Zij hebben uit de praktijk kennis van die misstanden en weten ook wat er is gedaan om die misstanden onder de pet te houden.

Leidinggevenden (zoals ministers) geven naar buiten toe aan open te staan om van interne misstanden op de hoogte te worden gesteld, zodat men maatregelen kan nemen. Maar in de werkelijkheid zijn ze er helemaal niet blij mee en zeker niet de groep eronder (de hoogste ambtenaren), want zij zijn degenen die operationeel verantwoordelijk waren voor die misstanden en vermoedelijk ook energie hadden besteed om die mistanden naar buiten toe (en misschien ook naar de minister toe) verborgen te houden.

En men doet er in de praktijk ook alles aan om het klokkenluiden tegen te gaan. Met name door de klokkenluiders tot paria te maken en zowel financieel als strafrechterlijk (met medewerking van justitie) kapot te maken. Ondertussen is er dan wel een klokkenluidersregeling gemaakt, maar die blijkt een wassen neus te zijn.

Vandaag staat weer een duidelijk exemplaar van dit schijnheilige patroon in de krant. Maandag moet een voormalige medewerkster van de Voedsel en Warenautoriteiten (vroegere Keuringsdiens voor Waren) voor de rechter verschijnen wegens schending van het ambtsgeheim. Vandaag vertelde ze ook haar verhaal in het radioprogramma Argos.  In 2007 kreeg ze een intern rapport onder ogen dat vol stond met misstanden bij veetransport en in slachthuizen. Hygiene was slecht, veel dieren stierven onnodig tijdens de transsporten. Dierenartsen werden onder druk gezet vanuit economische belangen. Toen ze het met haar superieuren opnam bleek dat ze er ook van wisten, maar het was politiek niet opportuun.

Ze heeft het rapport toen toegespeeld aan een organisatie en het kwam in het nieuws en er was ook veel ophef in de Tweede Kamer. Er werd een commissie ingesteld. Op basis van de aanbevelingen van die commissie is een en ander fors veranderd. Toezicht is verbeterd, meer dierenartsen zijn aangetrokken, boetes zijn verhoogd.

In plaats van een lintje krijgen voor het aan de openbaar maken van een misstand en in aanmerking komen voor de Klokkenluidersregeling staat ze maandag voor de rechter. Tegen die vrouw is namelijk aangifte gedaan door haar hoogste baas van toen, de secretaris-generaal van het Ministerie van Landbouw.

Zo kan deze vrouw aansluiten in de (kleine) rij van klokkenluiders waarvan de leidinggevenden bij de overheid er alles aan doen om hun leven verder kapot te maken (met Fred Spijkers van de zomaar ontploffende mijnen voorop). Zodat geen andere bij de overheid werkzame persoon het in zijn hoofd zal halen om ook misstanden aan de orde te stellen. En zo kan men zelf met de foute praktijken door blijven gaan en naar buiten toe uitstralen dat men goed werk doet en open staat medewerkers om fouten te verbeteren,

Uit zowel die ontwikkelingen op het Zuidelijk Halfrond als uit de onderzoeksresultaten tussen augustus 2009 en oktober 2009 was op te maken dat de Mexicaanse Griep zich veel minder snel verspreidde onder de bevolking dan vooraf werd gedacht (of voorgespiegeld). En ook dat de ziekte qua ernst en qua dodelijke slachtoffers weinig verschilde van de normale Griep.

Ik verbaasde me dan ook zeer dat in november de inentingsactie (2x) werd gestart en naast de 60plussers ook de kinderen tussen 6 maanden en 4 jaar opgeroepen werden ingeent te worden. Mijn dochtertje was toen net 6 maanden geworden, maar op basis van mijn informatie besloten wij weloverwogen haar niet in te enten. Dat gaf nogal discussie, zowel binnen de kennissenkring als op mijn site. Weet nog goed hoe Clairy Polak op 27 november 2009 in een interview met Prof. Goudsmit deed alsof iedereen die tegen het inenten was gek was.   

Ook heb ik in maart 2010 over dit onderwerp een gastcollege gegeven op de Erasmus Medische Universiteit. En het viel me op hoe negatief ik benaderd werd door de twee aanwezige hoogleraren. (Niet zozeer door de studenten). De argumenten waren primair emotioneel en ook nog drogredenen, met name door mensen die zich beroepen alles te doen op basis van empirie (feiten).

Gisteravond was er een uitzending van Zembla “de overbodige griepprik”. Het ging over de griepinjectie. Dit jaar worden er 4 miljoen mensen ingeeent. En het beeld dat uit deze documentaire opkomt lijkt sprekend op de discussie van de inenting tegen de Mexicaanse Griep. Echt een aanrader om te kijken:

De indruk die uit de uitzending overblijft is dat de onderbouwing van de noodzaak tot inenting zwak is. Er is weinig bewijs dat het veel oplevert. Maar ook dat er een grote verweving is tussen de vaccinatie-industrie en de besluitvorming om al dan niet in te enten. Per inenting krijgen huisartsen 10 euro, zodat ook zij belang hebben bij het door blijven enten nog los van de kosten voor het vaccin. Misschien een goed bezuinigingsidee?  En zouden we dan ook een overzicht kunnen krijgen wat het inkopen van de 34 miljoen vaccins hebben gekost voor de Mexicaanse Griep, waarvan er 24 miljoen zijn weggegooid?  Schattingen zijn rond de 250 miljoen euro.

Was die Poolse minister van gezondheid (een huisarts) toch een stuk wijzer.

Woensdag is er gestemd en op 17 juni 2010 nemen de 150 nieuw gekozen Tweede Kamerleden hun plaats in op het Haagse pluche. Een dag daarvoor lanceren Marc & Maurice de Hond samen met BNN en Hyves een gloednieuw politieke initiatief: Schaduwkamer. Iedere Nederlander kan via Schaduwkamer meestemmen over alle belangrijke beslissingen of moties die ingediend worden in de Tweede Kamer. Dus geen geklaag meer dat Den Haag gewoon maar z’n gang gaat!
In de Schaduwkamer kan iedereen zijn of haar stem laten horen bij alle belangrijke beslissingen die genomen worden door de volksvertegenwoordiging van Nederland. Schaduwkamer maakt voor zowel de politieke partijen als hun achterban bij elke stemming inzichtelijk hoe er over een motie of een wetsvoorstel ècht gedacht wordt.

Hoe werkt het?
Naar verwachting zullen er ongeveer 40 a 60 stemmingen of moties per jaar plaatsvinden in de Schaduwkamer. Stemmen kan gemakkelijk via het Internet (www.schaduwkamer.nl) en mobiele applicaties, zoals de iPhone. Het resultaat van deze stemmingen is per Schaduwfractie zichtbaar. Van elke politieke partij is in één oogopslag zichtbaar wat ze gestemd hebben in de Tweede Kamer, en hoeveel procent van de mensen die bij de verkiezingen van 9 juni op ze gestemd hebben, het daarmee eens en oneens is. Schaduwkamer houdt ook bij hoe vaak het stemgedrag van partijen in de Tweede Kamer en de Schaduwkamer overeen komen. Bovendien kan ieder lid van Schaduwkamer zien welke partij qua stemkeuze het meest en het minst overeenkomt met zijn stemgedrag

Kiezers overtuigen
Bij elke motie of stemming krijgen de politieke partijen uit de Tweede Kamer de kans om hun standpunt rechtstreeks aan de kiezers in de Schaduwkamer toe te lichten. Dat kan door middel van een korte tekst van maximaal 100 woorden en een video van maximaal één minuut.

De kloof dichten
Marc de Hond: “Schaduwkamer wil de kloof dichten. Veel mensen klagen over de politiek dat er één keer in de drie of vier jaar gestemd mag worden, en dat ‘men in Den Haag’ maar zijn gang gaat. Het is voor mensen niet duidelijk wat er op het Binnenhof met hun stem gebeurt. Schaduwkamer biedt een platform dat burgers meer rechtstreeks betrekt bij de politiek en vice versa. Politieke partijen kunnen hetzelfde stemmen als hun achterban, of er voor kiezen dat niet te doen, maar moeten dan wel uitleggen waarom zij die andere keuze maken.”

Schaduwkamer
Schaduwkamer is een initiatief van ICOM, het Internet Competence Network en No Ties (Online Research Solutions). De technische opzet en statistische methoden worden verzorgd en gecontroleerd door Maurice de Hond. Zijn zoon, presentator en ondernemer Marc de Hond is de woordvoerder van Schaduwkamer. Stemmen kan ook via mediapartner Hyves (8,5 miljoen Nederlandse leden). BNN is mediapartner van Schaduwkamer en zal regelmatig via Radio, Televisie en Internet de stemmingen van de Schaduwkamer behandelen.

Ijzersterke coalitie
‘Met de Schaduwkamer kan iedereen zijn stem laten horen, en reken maar dat ie zal nagalmen in de Kamer. Voor BNN is De Schaduwkamer een innovatieve manier om als omroep de kijker, luisteraar en internetter te betrekken bij het politieke proces. Zeker voor jongeren is dat een belangrijke zet. De Schaduwkamer en BNN; een scherpe, ijzersterke coalitie!’ aldus BNN-Voorzitter Patrick Lodiers.
Yme Bosma van Hyves: “Deze verkiezingen laten zien dat sociale netwerken zoals Hyves een grote rol spelen in de huidige manier van campagne voeren. Politici hebben veel vrienden op Hyves en met de Schaduwkamer gaan we hyvende politici de mogelijkheid geven om continue betrokken te zijn bij de keuzes van hun politieke Hyvesvrienden.”

Vanaf 17 juni om 14 uur kan men zich zowel rechtstreeks als via Hyves opgeven als lid van Schaduwkamer (www.schaduwkamer.nl)

Eind jaren tachtig was er vervolgens een vergelijkbare zaak met een kinderrechter in Nijmegen. En hoewel het daar wel tot een veroordeling kwam, regelde volgens Keuls de toenmalige minister dat de betrokken rechter met spoed naar het buitenland kon verhuizen. Minstens drie gevallen waar rechters langdurig de wet overtraden en vanuit hun machtspositie misbruik maakten van mensen die op de een of andere manier afhankelijk van hen waren. Dat geldt ook voor Koos H., die in ruil voor zijn seksuele gunsten langdurig een vorm van bescherming genoot van rechter Stolk.

Ik zie grote parallellen met hetgeen zich binnen de katholieke Kerk afspeelde en afspeelt.  Al geruime tijd is in een aantal landen het onderwerp ‘seksueel misbruik door een RK-priester’ een groot onderwerp. In de VS speelt het al jaren en ook in Ierland is het al een tijd aan de gang. In andere landen werd gedacht dat het daar zo’n vaart niet heeft gelopen, maar dit voorjaar zien we in landen als Nederland en België ineens een soort van explosie. Honderden meldden dat zij seksueel zijn misbruikt. En in België moest zelfs een bisschop bekennen dat hij dat ook had gedaan en niet eens zo lang geleden. Ik behoor niet tot de categorie mensen die er nu maar vanuit gaat dat vrijwel iedere priester tot deze zaken in staat is. Wel denk ik dat het celibaat de kans groter maakt dat iemand daardoor seksueel afwijkend gedrag gaat vertonen. Het zal ongetwijfeld maar gaan over minder dan 1 à 2% van de priesters (en nonnen?).

Maar wat natuurlijk het meest schrijnende is , is iets wat we in het geval van de rechters ook zien: veel meer mensen dan alleen de betrokkenen zelf moeten op de hoogte zijn geweest van de misstanden en veel meer moeten een ernstig vermoeden hebben gehad. Maar dan zie je zowel in de Kerk als bij de magistraten (zittend en staand, zoals ook de reportage van Peter R. de Vries liet zien) de reactie dat men het belangrijker vindt om de problematiek naar buiten toe verborgen te houden dan aan de misstanden een einde te maken.

De eer van de instantie die je vertegenwoordigt of het ambt dat je bekleedt is belangrijker dan het feit dat er (seksueel) misbruik wordt gemaakt van jongeren die daar vaak de rest van hun leven last van hebben. En daarmee is iedereen die er intern wel van wist, maar er niets aan heeft gedaan, medeverantwoordelijk voor die misstanden. En dat zijn dus heel veel meer mensen dan alleen de daders zelf. Misschien is dat ook de reden dat na de uitzending van Peter R. de Vries een oorverdovende stilte over het onderwerp is neergedaald.

Te veel mensen achter de schermen hebben boter op hun hoofd. En waarom zoudendie misstanden uit de jaren zeventig en tachtig uit de vorige eeuw er ook nu niet op de een of andere manier zijn, maar dan met andere hoofdrolspelers?Op internet lees je wel eens bepaalde verhalen, die ik niet lang geleden nog als belachelijke spookverhalen zou hebben betiteld. Maar je kunt – nu ook weer na het zien van het programma van Peter R. de Vries en het lezen van het artikel van Rudie Kagie in Vrij Nederland – stellen dat blijkbaar alles denkbaar is. Interne correctiemogelijkheden werken blijkbaar niet, zodat de kans groot is dat misstanden voor de buitenwereld verborgen worden gehouden, ook nu nog.

Het was hartverscheurend om gisteravond in Nova te zien wat er is misgegaan in Zeeland, waardoor een man die werd vrijgelaten onmiddellijk twee van zijn kinderen vermoordde. En hoe vervolgens het OM in dit programma met hele en halve leugens probeert te ontkomen aan zijn verantwoordelijkheid. Het is duidelijk dat er veel gesloten culturen zijn die tot veel bereid zijn om de vuile was binnenshuis te houden en liever de misstanden laten bestaan dan corrigerend op te treden. Hoe erg die misstanden ook zijn.

Een centrale vraag is waarom zoveel anderen binnen die organisaties, die zich zelf niet aan misstanden schuldig maken, toch geen inspanningen verrichten om die misstanden aan de kaak te stellen en te zorgen dat ze stoppen. Ik denk dat in Nederland het antwoord duidelijk is. Kijk maar eens wat de rechercheurs Paalman & De Roy van Zuydewijn is gebeurd in de nasleep van de vuurwerkramp. Zij zaten goed wat betreft de onschuld van Andre de V., maar dat heeft ze wel hun baan gekost. En kijk eens wat er is gebeurd met Fred Spijkers of Ad Bos. Je wordt op geen enkele manier beschermd tegen de wraak van de leiding van de organisaties, die het liefst het deksel op de doofpot houden. Het lijkt erop dat de enige manier om dit soort misstanden en de omerta binnen dit soort instituties te doorbreken, bestaat in het instellen van een onafhankelijke onderzoeksinstantie met zeer ruime bevoegdheden, waar men desnoods anoniem terecht kan met klachten. In alle andere gevallen zal de deur op slot blijven, ondanks de lippendienst die men bewijst aan openheid en zelfkritiek. En we blijven het risico lopen dat mensen gebruikt en misbruikt worden door mensen die in een machtsrelatie tot hen staan.

Voor je ogen is op dit moment hiervan een goed voorbeeld aan het afspelen. En alle functionarissen, leidinggevenden van de overheid en politici, volgen tot dusverre het scenario dat in Nederland zo bekend is en daardoor tot een steeds grotere kloof in vertrouwen leidt.

Het gaat over de nasleep van de verschrikkelijke moord op Milly uit Dordrecht. Vanzelfsprekend is er maar één persoon verantwoordelijk voor deze moord en dat is de moordenaar zelf:

Als je er als burger van de buitenkant naar kijkt dan is het minste wat je kan denken dat het toch verwonderlijk is dat als de dader vlak bij het slachtoffer woonde pas een week na dato, en dan ook nog nadat hij zichzelf aangaf, de zaak is opgelost. Zeker als dan ook bekend wordt dat de moeder van Milly aan de politie verteld heeft dat in het laatste telefoongesprek ze meldde dat een buurman voor de deur stond.

Ik wil zeker aannemen dat gezien het feit dat Milly al vroeg in de avond van haar vermissing vermoord is, wat de politie ook gedaan had, zij niet meer te redden was geweest. Maar waar je wel grote vraagtekens bij kan zetten is of de politie nadat de vermissing was gemeld snel en adequaat is opgetreden. En zeker als de verdachte bij de politie werkte zou het kunnen zijn dat hij bij het onderzoek in eerste instantie is ontzien.

Als je als leiding van een overheidsinstantie (politie) en als politicus je echt bezig houdt met het onderwerp “vertrouwen van de burger in de overheid” dan ga je als volgt aan de gang. Je meldt dat je in principe vertrouwen hebt in de inzet en betrokkenheid van je mensen, maar dat er ten aanzien van dit onderzoek een aantal belangrijke vraagtekens open staan. En dat je in het belang van de kwaliteit van het werk van je organisatie in de toekomst bij vergelijkbare gevallen een onafhankelijk onderzoek instelt naar de gang van zaken. En vervolgens laat je dat onderzoek door buitenstaanders doen (dus niet door het OM of Rijksrecherche, maar zoiets als de Raad van Pieter van Vollenhoven).

Maar dat is dus niet wat er gebeurd. Men blijkt niets geleerd te hebben van het verleden en gaat de weg in die uiteindelijk alleen maar verliezers oplevert. Maandagochtend stelde in het AD de hoogste baas van de politie in Zuid Holland Zuid dat er geen fouten waren gemaakt door zijn mensen. Zijn mensen waren heel deskundig en hadden zeer alert gehandeld…..

In de dagen erna ontstond hierover zowel een principiële als inhoudelijke discussie. Sylvain Ephimenco in Trouw sloeg dinsdag al de spijker op zijn kop met zijn column “Onterecht” over de uitspraken van de hoofdcommissaris in het AD. En op andere plekken kwamen deskundigen op het terrein van speurhonden aan het woord die de woorden van de hoofdcommissaris over het niet kunnen inzetten van speurhonden, drie uur na de verdwijning, onzin vonden.

De hoofdcommissaris reageerde gisteren daar weer op en vandaag zien we de volgende akte in dit drama. De Telegraaf meldt dat de ouders van Milly aan de politie hadden verteld dat zij al in het telefoongesprek de naam van de buurman hadden genoemd. Of dit waar is weet ik niet. Maar je kan al voorspellen wat er gaat gebeuren. Een steeds meer toenemende verontwaardiging onder burgers. Autoriteiten die dat gaan ontkennen, waarmee ook de positie van de ouders, die het al zo verschrikkelijk hebben, lastig wordt. Hebben ze het nu wel of niet aan de politie gezegd, als het al waar is. En als zij dat nu wel gezegd hebben en het OM en de politie graven zich in hun oorspronkelijke positie in, dan komen zij in de positie die we al uit de media kennen van andere ouders die hun kind kwijt zijn en die met hun verklaringen over de kwaliteit van het onderzoek diametraal tegenover de autoriteiten komen (kijk naar de zaak Vaatstra).

En ondertussen houden degenen die verantwoordelijk zijn voor toezicht op de kwaliteit van het OM en politie, de volksvertegenwoordigers, zich stil. Als de publiciteit zich verder ontwikkelt zoals het nu gaat dan komt er een moment dat OM of politie een intern onderzoek aankondigen. Functionarissen die dan hun collega’s gaan onderzoeken. Functionarissen die niet alleen deel uit maken van een gesloten bedrijfscultuur, maar die hiërarchisch ook vallen onder dezelfde personen die in eerste instantie hebben gezegd dat het werk zeer goed en alert is uitgevoerd of hun bazen. (En ik heb zelf voorbeelden gezien van liegende politieagenten, tegenover hun colleges die een dergelijk intern onderzoek uitvoerden en waarvan de verklaring toch kritiekloos in het eindrapport werden opgenomen. Zoals teamleider B. van de politie uit Deventer die verklaarde 3 weken met vakantie geweest te zijn in de eerste weken van het onderzoek naar de Deventer Moordzaak, terwijl uit het dossier blijkt dat hij toen gewoon actief was bij het onderzoek).

Vaak denkt men dan het probleem getackeld te hebben met de aankondiging van een intern onderzoek. Na 6 of 12 maanden komt er dan een rapport uit waaruit zou blijken dat er inderdaad weinig aan de hand was en men profiteert ook dan van het feit dat het onderwerp al weer te ver in het verleden ligt zodat er niet al te veel aandacht meer voor is.

Maar er blijven drie grote problemen over:

1. Leiderschap zou behoren te zijn je kwetsbaar op te stellen en bereid te zijn mogelijke fouten goed te onderzoeken. Dat verhoogt juist het vertrouwen van de burgers, terwijl een onvoorwaardelijk voor je mensen te gaan staan en te roepen dat er geen fouten zijn gemaakt zonder degelijk onderzoek, dat vertrouwen juist doet verminderen. Zeker als je de schijn tegen hebt.
2. Als niet open en transparant is vastgesteld wat er mis is gegaan dan is de kans dat het de volgende keer, in min of meer vergelijkbare gevallen, weer mis gaat groot.  
3. De kans dat met steeds nieuwe naar buiten komende informatie (al dan niet juist), het een steeds grotere etterende wond wordt, is groot. Terwijl hoe langer het duurt voordat de leidinggevenden en politici de juiste conclusie trekken –een onafhankelijk onderzoek- hoe moeilijker het wordt om die conclusie te trekken. Iedereen gaat zich vervolgens ingraven.

Zou nu niemand in Den Haag begrijpen dat deze zaak “controversieel” is, maar juist niet met de huidige Binnenhofse vertaling van dit woord? En dat je dan juist als volksvertegenwoordiger je verantwoordelijkheid moet nemen!

Op vrijdag 19 februari stond de PvdA nog op de 5^e plaats met maar 15 zetels en precies 1 maand later staat de PvdA nu met 32 zetels ruimschoots op de 1^e plaats. De val van het kabinet en het aantreden van Cohen zorgde ervoor dat de PvdA in aanhang meer dan verdubbelde en nu weer vrijwel gelijk staat aan de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen van 2006. Met de val van het kabinet over Uruzgan haalde de PvdA een deel van haar teleurgestelde kiezers uit 2006 terug. Met Cohen als premierkandidaat slaagt de PvdA er voor het eerst in vier jaar weer in kiezers in redelijke mate terug te winnen van Groen Links, D66 en SP.

De electorale kracht van Cohen hangt vooral samen met de sterke voorkeur die de meeste Nederlandse kiezers hebben voor Cohen als premier ten opzichte van Balkenende of Wilders (als men alleen uit deze drie zou mogen kiezen). Bij de kiezers van de linkse partijen scoort Cohen vrijwel 100% voorkeur. Aan de rechterkant van het politiek spectrum zijn de meningen zeer verdeeld. De PVV’ers kiezen massaal voor  Wilders. Van de CDA-ers noemt 85% Balkenende en 15% -toch nog- Cohen. Bij de VVD-kiezers is er een voorkeur voor Cohen boven Balkenende met Wilders op de derde plaats. En daaruit is de comfortabele electorale positie van Cohen af te leiden en is ook te zien hoe zwak Balkenende er nu voor staat.

Als namelijk aan de kiezers wordt gevraagd wat ze zouden doen als PvdA, PVV en CDA de avond voor de verkiezingen vlak bij elkaar staan dan geeft 7% van alle kiezers (voornamelijk van Groen Links, D66 en SP) aan dan PvdA te zullen gaan stemmen (het zogenaamde strategisch stemmen). Balkenende kan in die situatie slechts op 3% van de kiezers rekenen (met name van VVD- en ChristenUnie). Dit soort strategisch stemmen werd vaak ingegeven door de wens om met die stem vooral tegen te houden dat een bepaalde lijsttrekker de volgende premier werd. En de positie van Cohen is om twee redenen daardoor nu sterk. Aan de ene kant is de afkeer van Wilders of Balkenende als premier bij de kiezers van PvdA, D66, Groen Links en SP groter dan de afkeer van Cohen als premier bij de kiezers van PVV, VVD en CDA. En dat zien we dus terug bij de beantwoording van de vraag over het strategisch stemmen. Aan de andere kant is aan de linkerkant maar één duidelijke premierkandidaat en bij de rechterkant zijn dat twee. Wilders heeft weinig extra potentieel buiten de kiezers van de PVV. Maar Balkenende staat er niet goed voor bij de kiezers van de VVD, en nog minder bij die van de PVV, en zijn potentieel is daardoor (beduidend) minder dan Cohen.

Slechts als het CDA (met Balkenende of een ander) erin zou slagen een fors deel van de huidige VVD-kiezers naar zich toe te trekken kan men weer in de buurt van de PvdA van Cohen komen. Maar zelfs dan wordt het een soort haasje-over. Want als daarmee de premierpositie van Cohen in gevaar komt dan kunnen er wederom extra kiezers aan de linkerkant worden gemobiliseerd.

Het is heel moeilijk een goede campagnestrategie te bedenken voor CDA of VVD om ervoor te zorgen dat Cohen niet de grootste wordt. De klassieke aanpak “de leider van de PvdA te afficheren als een ultra links gevaar die alleen maar meer belastingen wil en waarbij het begrotingstekort alleen maar zal oplopen” zal wel kunnen werken in de richting van het behoud van kiezers aan de rechterkant. Maar het is niet goed in te denken hoe dat ervoor zal zorgen dat de linkse kiezers die bereid zijn Cohen te steunen daardoor worden afgeschrikt.

Zo bezien zou je zeggen dat met de entree van Cohen ten aanzien van wie de grootste wordt in 2010 de andere partijen schaakmat zijn gezet (en dan beseffen we tegelijk weer hoe onzin de zogenaamde wijsheid is dat je geen leider moet vervangen vlak voor verkiezingen en dat hadden we al kunnen weten door de lessen van Nijpels in 1982 en Bos in 2003).

Toch zijn er nog een aantal potentiële gevaren ten aanzien van de mogelijke overwinning voor Cohen.

-        De huidige steun voor Cohen is niet primair de steun voor de PvdA, maar vooral voor hem persoonlijk. Als Cohen echter tijdens de campagne een te zware “PvdA-lading” krijgt en/of een aantal personen die voor de kiezers symbool staan voor die PvdA waar ze op waren afgeknapt een prominente rol gaan spelen (zoals Hamer en Dijksma of als Guusje ter Horst voor de verkiezingen Burgemeester van Amsterdam wordt) dan zou dat de bereidheid om Cohen te stemmen, dus PvdA, wel weer eens kunnen doen afnemen. 

-        Zeker nadat de 20 ambtelijke commissies met hun adviezen komen zal van alle partijen gevraagd worden wat hun reacties erop zijn. Samen met de inhoud van het verkiezingsprogramma kan dat de persoonlijke voorkeur voor Cohen doen verminderen. Daarbij gaat het er minder om wat CDA- of VVD-kiezers daar dan van vinden, maar wel de kiezers van D66, Groen Links en SP. Want dat zijn de kiezers die uiteindelijk als het erop aankomt Cohen kunnen helpen de grootste te worden.

-        Bij de Tweede Kamerverkiezingen willen de kiezers met hun stem vooral aangeven wat ze na die verkiezingen willen dat er gebeurt. In ons Nederlandse systeem is de direct invloed klein. Ten slotte kan elke regeringscoalitie die minstens 76 zetels heeft na de verkiezingen een regering vormen en de premier aanwijzen. Men kan wel willen dat Cohen premier wordt, maar er zit ook een bepaald gevoel bij wat voor regering het dan moet worden. In 2006 heeft Bos veel last gehad van het feit dat de linkse kiezers beseften dat de kans groot was dat de PvdA na de verkiezingen met het CDA zou gaan regeren. (Mede daardoor werden SP en Groen Links samen net zo groot als de PvdA).

Als de linkse kiezers op 9 juni denken dat Cohen na de verkiezingen toch wel met het CDA zal regeren dan vermindert dat ook zijn electorale aantrekkingskracht.

Op dit moment lijkt het erop dat door het aantreden van Cohen de verkiezingsstrijd al beslist is. Maar dat is omdat Cohen tot nu toe het imago heeft die hij heeft ontleend uit zijn burgermeesterschap van Amsterdam. De komende 2.5 maand wordt dat vervangen door zijn imago als leider van de PvdA. Dat zal met name in de laatste 4 a 5 weken voor de verkiezingen gebeuren en dat zou zijn positie kunnen verzwakken. Bepalend echter blijft of op 9 juni de linkse kiezers dan ook nog duidelijk enthousiaster zijn voor Cohen als premier dan voor Wilders of Balkenende (of zijn eventuele vervanger). Als dat in sterke mate het geval blijft dan wordt de PvdA de grootste partij.

P.S. Alles wijst er wel op dat we in die laatste 4 a 5 weken voor de verkiezingen een campagne krijgen van een hardheid en intensiteit die we voorheen in Nederland niet hebben gehad.

De landelijke uitslag die vanaf woensdag jl. 21.30 uur wordt beschouwd als DE uitslag van afgelopen woensdag, verschilt nogal van de uitslag die echt afgeleid kan worden van de uitspraken van de opgekomen kiezers. In het onderstaande artikel wordt dat cijfermatig onderbouwd.

Landelijke uitslag Gemeenteraadsverkiezingen 2010

In 1994 verloren CDA en PvdA samen 32 zetels en verwisselden in totaal 66 zetels van partij (4 jaar ervoor, na de val van een kabinet, waren dat maar 16 geweest). En in 1998  werd een net opgerichte partij (Leefbaar Utrecht) bij de eerste verkiezingen waaraan men deelnam direct de grootste. Maar dat werd afgedaan met “ja, dat kan in een gemeente gebeuren, maar niet op landsniveau”.

Maar de tekenen aan de wand werden door weinigen opgemerkt. Dat Fortuyn direct in 2002 in Rotterdam 34% haalde en dat bij de verkiezingen van 2002 92(!) zetels van partij wisselden kon niet genegeerd worden. Maar de makkelijkste manier voor Den Haag en media zoals NRC Handelsblad, Trouw en De Volkskrant om ermee om te gaan was het alleen aan de persoon Fortuyn toe te schrijven en niet aan de steeds grotere kloof die er al een tijd aan het ontstaan was tussen kiezer en gekozene. Je kon de zucht van opluchting haast letterlijk horen toen bij de tussentijds verkiezingen in 2003 de LPF werd weggevaagd en CDA en PvdA ieder weer meer dan 40 zetels haalden.

De veenbrand die gewoon doorwoedde werd (wederom) genegeerd of gebagatelliseerd. Zowel door de politici als door de media werd er wel een vorm van lippendienst bewezen aan de onvrede van de kiezer, maar echt begrijpen wat er aan de hand was deed men niet, laat staan duidelijke maatregelen te nemen om het probleem bij de hoorns te vatten.

Diverse artikelen en commentaren in De Volkskrant van vanmorgen geven een goed beeld van de desastreuze situatie waarin we beland zijn en het gebrek aan besef waarom we in deze situatie beland zijn. Laat staan dat men een echte oplossing weet. De krant opent met de constatering dat uit onderzoek blijkt dat er in geen enkele politieke leider meer vertrouwen is.  Op pagina 29 wordt verslag gedaan van dat onderzoek met de kop “Stuurloos dobberen we voort”.  Paul Depla schrijft een artikel op pagina 8 met de kop “Lokaal besturen is nu veel moeilijker”. Daarin staat o.a. “De politieke macht is versplinterd. De zelfbewuste buitenwereld eist meer en meer zijn plekken op.”  Hij beschrijft hoe het steeds lastiger is coalities te vormen binnen het lokale krachtenveld. Zijn (voor een PvdA- bestuurder karakteristieke) oplossing is om het bestuur verder te professionaliseren en te investeren in de kwaliteit en geen tijd te verdoen met bestuurlijke vernieuwing.

Martin Sommer hijst in zijn sterke analyse op pagina 9 de stormbal en beschrijft de vorm van wanhoop die er is bij de “over ons gestelden” is dat de kiezers er andere denkbeelden op na houden dan zij. En dat dan de oplossing wordt gekozen (zie o.a. Maarten van Rossum) dat de oplossing is om je minder van die kiezers aan te trekken in de ijdele hoop dat dan de problemen wel weg zijn. Zonder dat het waarschijnlijk zo bedoeld is geeft  het (hoofdredactionele?) commentaar prima weer hoe enerzijds de belangrijkste ontwikkelingen uit het verleden zijn genegeerd en anderzijds dat men geen clou heeft van een oplossingsrichting.  Onder de kop “Stilstand in Den Haag” wordt de impasse in Den Haag van dit moment beschreven en het risico dat na de verkiezingen het onduidelijk is welke regering dan moet komen. Natuurlijk wordt er weer gezet “Wat in 2002 begon”….  alsof het vooral aan Fortuyn lag. En men voegt er nog wel aan toe “lijkt nu zijn beslag te krijgen”.   Het slotgedeelte van het commentaar is in feite zowel om te lachen als te huilen. “Het ventiel van ongenoegen moet ten minste eenmaal bij verkiezingen helemaal leeglopen, zonder dat een allesomvattende verklaring tot onbehagen voor handen is. Het zal leiden tot een verdere versplintering, maar daarna hopelijk ook tot een herbezinning bij kiezers en gekozenen.”

Deze twee zinnen geven in een notendop exact het probleem weer van Den Haag en onze zogenaamde kwaliteitsmedia. Als je na meer dan 10 jaar niet begrijpt of wilt begrijpen, en dat is in heel Den Haag het geval, waar het onbehagen op berust dan kan je ook niet komen met een oplossingsrichting. En dan ben je zo naïef om te verwachten of te hopen dat nadat het ventiel van ongenoegen helemaal is leeggelopen daarna wel een soort herbezinning bij de kiezers en gekozenen zal ontstaan.

Ik zeg het al zo lang. Als je de oorzaken niet wegneemt van de veenbrand dan zal die brand elke volgende keer nog sterker naar buiten slaan, totdat het op een bepaald moment niet meer te blussen is.  Vijf jaar geleden schreef ik er nog dit artikel over, maar het werd zowel door de politiek als de media vrijwel geheel genegeerd.

Men gaat nog steeds op de oude voet verder. Het vierde kabinet op rij dat voortijdig gevallen is. Besef dat tussen april 2002 en september 2010 we in meer dan 20% van de tijd een demissionair kabinet hebben gehad. En de kabinetten die er wel waren moesten steeds met drie partijen tot concessies komen wat vaak heeft geleid tot inertie of suboptimale oplossingen. En wat doen onze (opnieuw) gevallen politieke leiders; die stellen zich onmiddellijk kandidaat voor een nieuwe ronde.

Er is compleet onbegrip waarom de kiezer bij lokale verkiezingen, die toch zo dicht zouden staan bij de kiezer zelf, maar iets meer dan voor de helft opkomt. Snapt men dan niet dat de relatie tussen je stem en wat er bij de samenstelling van het gemeentebestuur mee gebeurt voor die kiezer vooraf volledig onduidelijk is? En is het eigenlijk niet gênant dat politieke partijen het als een summum van democratie vinden dat ze vooraf niet aangeven met wie ze na de verkiezingen gaan regeren. Eerst moet de kiezer spreken en dan gaan wij pas aan de slag zeggen zij.  Met als resultaat dat we de laatste twee keer een regering kregen die vooraf door minder dan 10% van de Nederlanders werd gewenst. Met o.a. als gevolg een regering die eigenlijk van niemand is, behalve van de volksvertegenwoordigers van de drie deelnemende partijen. De aanhang van die partijen neemt gedurende de looptijd van het kabinet af, waardoor er nog meer spanning binnen de coalitie ontstaat en de slagkracht nog verder afneemt. En tegen de kiezers wordt gezegd; “U hebt ons toen een mandaat gegeven en bij de volgende verkiezingen kunt u weer zeggen wat u ervan vindt”. Volgens www.stemmentracker.nl heeft de Tweede Kamer in 2009 bij 27 belangrijke stemmingen in meer dan de helft van de gevallen een andere keuze in meerderheid gemaakt dan de meerderheid van de Nederlanders gedaan zouden hebben.

En heeft men er dan wat van geleerd? Nee hoor, bij de volgende verkiezingen speelt men exact hetzelfde spel. En als dan de uitslag, zoals nu te verwachten valt, het nog moeilijker maakt een nieuwe regering te vormen dan wordt er ongetwijfeld gezegd, zoals in het verleden al vaker is gebeurd “de kiezer zadelt ons wel met een fors probleem op”.

Welke politicus of partij springt over de eigen schaduw heen en erkent dat het probleem binnen de politiek zelf zit? En dat zowel onze politieke partijen als ons politiek stelsel niet meer aansluiten bij de samenleving van vandaag en morgen. Een samenleving die een slagvaardig en professioneel bestuur nodig heeft die breed gedragen wordt door de bevolking. En een bestuur dat niet vooral met elkaar bezig is en niet alleen zelf steeds verder in het moeras zakt, maar daarbij ook het land en de burgers meetrekt.   

Wellicht zijn we nu al in de fase aanbeland dat de uitslaande veenbrand niet meer te blussen is. Maar het kan ook zijn dat men toch nog een surrogaatoplossing vindt, waardoor het lijkt alsof de veenbrand onder controle is. Maar als men die tijd niet gebruikt om fundamentele oplossingen te vinden voor de problematiek slaat die veenbrand wederom naar buiten en zal zeker niet meer te blussen zijn. En kan ergens in de nabije toekomst De Volkskrant, maar dan op Tabloid formaat, haar hele krant besteden om in feite de wanhoop van de politieke elite te etaleren.

Bij de discussie die bijna twee maanden geleden gevoerd werd over het al dan niet laten inenten van kinderen tussen 6 maanden en 4 jaar viel mij op hoe weinig cijfermatige onderbouwingen er waren. Er werd gedaan alsof het gevaar van de Mexicaanse Griep (erg) groot was en de risico’s aanmerkelijk groter waren dan de risico’s die er aan het inenten zelf verbonden zijn. Mensen die daarover twijfels hadden werden weggezet als complotdenkers of werden gelijkgesteld aan een paranoide categorie die stelde dat er een chip of zo in de vaccinatie zat.

Voor een leek, die zich begin november goed informeerde via het internet waren al een aantal dingen duidelijk:

- De mate van besmettelijkheid van de Mexicaanse Griep bleek sterk mee te vallen, zoals in landen als Australie en Nieuw Zeeland het geval was (waar het winter was geweest, een omstandigheid die bevorderlijk is voor een griepvirus)

- De omvang van de sterfgevallen viel (gelukkig) mee

-  Nergens in de wereld, behalve Nederlnd, werd 2 keer ingeent.

-  Er waren maar weinig landen waar bij de groep van 6 maanden tot 4 jaar als risicogroep massaal werd ingeent.

Voor de rest was er weinig hard cijfermateriaal beschikbaar.  Zoals hoe verhielden de opnames op Intensive Care zich met de ontwikkelingen tijdens de normale griep? Wel deed ik al sinds de zomer wekelijks onderzoek naar de MExicaanse Griep onder de Nederlanders en daar viel me op dat het vooral heerste bij de groep onder de 3o jaar (meer vrouwen dan mannen), maar dat ook daar de sneheid van de verspreiding meeviel.

Tot en met eind november (na de eerse inentingsgolf van de baby’s en peuters) was er sprake van toename van de Mexicaanse Griep in Nederland. Daarna nam het -snel- af.  In de media was de sfeer vooral dat je toch wel half gek moest zijn als je je niet liet inenten. (Mijn weblog toen betrof een interview van Cary Polak in Nova die zelf ook het onbegrijpelijk vond dat mensen zich niet lieten inenten en enkele voorzetten voor open doel gaf aan professor Goudsmit om daarop te reageren).

In december werd gesteld door Minister Klink en Dr. Coutinho dat de overheid actief zich met de discussies op internet moet gaan bemoeien om tegenwicht te leveren aan indianenverhalen. Lijkt me op zichzelf een terechte conclusie.

Inmiddels heb ik een stuk toegestuurd gekregen van een Amerikaanse medicus, die blijkbaar zich niet conformeert aan de mainstream. Hieronder tref je het aan.

Onderzoek naar vaccinatie Mexicaanse Griep

Dit stuk, van Dr. Blaylok  lijkt me goed gedocumenteerd met cijfers uit officiele bronnen. (Interessant is dat het percentage Mexicaanse Griepgevallen in New York State -6.9%- lijkt op het cijfer dat ik in Nederland heb vastgesteld). Daarin onderbouwt hij dat de Mexicaanse Griep niet ernstiger was/is dan een normale griep en dat dit al vroeg bekend was/had kunnen zijn. In ieder geval VOORDAT in Nederland gesteld werd dat kinderen tussen de 6 maanden en 4 jaar twee keer ingeent moesten worden.

Maar ook dat in relatie tot de beperkte omvang van dit risico van de ziekte,  het risico van de inenting zeker meegerekend dient te worden bij het afwegingsproces. (Ik heb zelf al eerder aangegeven dat het inenten tegen polio en dergelijke ernstige ziektes van -kleine- kinderen tot een heel andere categorie behoort dan inenten tegen de (mexicaanse) griep).

Hoewel het stuk me goed onderbouwd lijkt en ook verwijst naar de bronnen kan ik niet zomaar stellen dat Dr. Blaylock gelijk heeft. Maar misschien zou het goed zijn dat als onderdeel van de internetactiviteiten van Minister Klink en Dr. Coutinho een onderzoeksmatige onderbouwde reactie komt op dit stuk van Dr. Blaylock?  Dat zou bij de besluitvorming door burgers en overheid de volgende keer als we weer voor de keuzes staan om te vaccineren of niet het afwegingsproces kunnen doen verbeteren.

Het massale gebruik van internet zorgt ervoor dat je met een steeds groter deel van de mensheid een-op-een kan communiceren, maar ook dat je met steeds mee mensen gemeenschappelijk instrumenten deelt. Met instrument bedoel ik dan niet alleen een voorwerp (zoals een laptop computer of een Iphone), maar ook -en vooral- een website of tool, zoals Google, Youtube en Facebook. Youtube bestaat nog geen 5 jaar en het is vrijwel wereldwijd ingeburgerd. Facebook nog korter en er zijn al meer dan 350 miljoen gebruikers.

Wat inventieve organisaties of individuen bedenken is binnen notime wereldwijd te gebruiken. Daarbij zijn de kosten vaak nihil of erg laag. Als je 10 jaar terug gaat in de geschiedenis van internet (en toen dachten we al dat we ver waren gekomen) toen waren nog veel dingen of niet mogelijk, of omslachtig of relatief duur. En je kunt ook steeds meer makkelijke tools gebruiken voor werkzaamheden die anders heel omslachtig waren of zelfs onmogelijk.

Ik heb een aantal applicaties op mijn IPhone waar ik elke keer als ik ze gebruik gewoon van geniet. Hoe handig ze zijn en hoe mooi ze werken. Omdat ik het dan vergelijk hoe dat 5 of 10 jaar geleden ging.  (Er is een mooie Amerikaanse website waar je de populaire applicaties kan zien van een aantal richtinggevende Amerikanen op het gebied van technology en design.)

Deze website is gebouwd met behulp van tools (zoals WordPress) die op heel eenvoudige manier dingen mogelijk maakt, die 5 jaar geleden of niet konden of veel geld hebben gekost. Rondom Facebook en Twitter zijn allerlei applicaties en tools gebouwd die het gebruik ervan nuttiger en/of leuker maken. Alleen al voor Facebook is er een spel (Farmville)  waar je boer kan zijn dat door meer dan 65 miljoen mensen gespeeld wordt. (In een Amerikaans tijdschrift werd gesteld dat er in Amerika 20 keer zoveel virtuele boeren zijn dan echte boeren).

En dan te bedenken dat je ook zeker weet dat het de komende 5 jaar nog veel sneller zal gaan dan de vorige (want zo is het met de digitale ontwikkelingen vanaf de eerste dag gegaan).

Ik vind het belangrijk nieuwe ontwikkelingen in de gaten te houden en zo mogelijk zelf te ervaren. Daarna kan ik dan zien of het al dan niet iets voor mij betekent. (Daarom protesteer ik ook tegen mensen die over allerlei nieuwe technologische ontwikkelingen een mening hebben, zonder dat ze er zich echt in hebben verdiept).

Vanaf vandaag heb ik de Wibiya Toolbar onderin mijn website toegevoegd. Het biedt diverse interessante extra mogelijkheden. Het vertalen in een andere taal van pagina’s van de site (maar dat is dus alleen belangrijk voor mensen die dit niet kunnen lezen). Het zoeken binnen de site. Het koppelen met Twitter en Facebook. En zeker ook het kunnen communiceren met anderen die de site ook aan het bezoeken zijn.

Probeer het eens uit. En als jullie nog suggesties hebben voor andere interessante extra mogelijkheden dan hou ik me aanbevolen. (Ik ben al bezig met Yubby. Komt binnenkort. Hier een voorbeeld van wat dat is op de site van mijn zoon Marc.)

Het betrof een interview van Vice Premier Rouvoet bij nu.nl.    Daarin waarschuwde hij tegen “meningendemocratie”.   Dit staat o.a. in het artikel waarin hij spreekt over opiniepeilingen:  “We moeten de uitkomsten wegen, maar er ons niet door laten leiden. Dan heb je geen regering meer nodig en kan het land bestuurd worden door Maurice de Hond of mensen van de politieke barometer.”

De vicepremier bestrijdt de heersende opvatting dat de kloof tussen burger en politiek groter is geworden.  ”We moeten uitkijken dat de afstand juist niet zo klein is geworden dat regering en parlement direct reageren op de veronderstelde mening van de bevolking. Ik zag van de week een peiling waaruit bleek dat zoveel procent van de Nederlanders van mening is dat de opwarming van de aarde een hype is. Voor we het weten nemen we ook aan dat dat waar is en ondernemen we hierop actie als parlement en regering.”

Nu ga ik maar even voorbij aan de eigenaardigheid van de regels in het reservaat van de Amish dat iemand die 4% (!) van de bevolking achter zich heeft vice-premier kan worden.  Maar Rouvoet denkt, zoals velen in het reservaat Binnenhof denken, dat het mandaat dat men bij een verkiezing van de kiezers krijgt, in feite onbeperkt is en duurt tot de volgende verkiezingen. Wat hij met dat mandaat doet, dat hij gekregen heeft van de kiezers, dat bepaalt hij volledig zelf. Of hij zich aan zijn verkiezingsprogramma houdt en/of aan de toezeggingen voor de verkiezingen aan zijn kiezers is louter een afweging van hemzelf.

O ja. En als je hem daarop aanspreekt dan zegt hij dat hij door de LEDEN van zijn partij tussentijds wordt ondersteund en bij de jaarlijkse vergaderingen niet wordt weggestemd. (Of hij refereert naar zijn -maar dat geldt dan alleen voor zijn het type van Rouvoet- speciale relatie met een hogere macht. Volgens mij ongeveer dezelfde macht waar de Amish hun levensstijl op baseren).

Voor de “Amish” op het Binnehof zijn opiniepeilingen alleen maar lastig. Zeker als men tot een regeringspartij behoort. Want die kunnen de fictie doorbreken dat wat de politici doen ondersteunt wordt door een (duidelijke) meerderheid. En dat is niet exclusief iets dat voor Rouvoet geldt, maar voor een politicus van welke partij ook op het moment dat hij in de regering zit. Eigenlijk willen de “Amish” in hun reservaat helemaal niets horen van de wereld erbuiten. Alleen een korte tijd voor verkiezingen want die kunnen invloed hebben op wat wijzigingen in de leiding van het reservaat. Maar zodra die verkiezingen zijn geweest sluit men de hekken van dat reservaat het liefst weer potdicht tot vlak voor de volgende verkiezingen.  

(Sorry, nu moet ik dit even zelf corrigeren. Ik merk namelijk nogal vaak dat als er een controversieel onderwerp is en uit een opiniepeiling blijkt dat er wel een meerderheid is van Nederlanders die achter het standpunt van de regering staat, dan aarzelt men het niet om dat resultaat wel te gebruiken. Zoals minister Eurlings onlangs deed bij het spoeddebat over zijn voorstellen over kilometerheffing. Maar ik ben ervan overtuigd dat als er geen meerderheid was geweest dat hij niet alleen dat resultaat niet zou hebben gebruikt, maar had genegeerd of zelfs a la Rouvoet iets had gezegd waarbij hij had afgegeven op die opiniepeiling).

Ik heb al eerder beschreven dat uit www.stemmingtracker.nl blijkt dat bij 27 belangrijke stemmingen van de Tweede Kamer in 2009 in meer dan de helft van de gevallen de meerderheid van de Tweede Kamer een andere meerderheid was dan de meerderheid van de Nederlanders aangaf.  Maar we weten toch hoe het binnen het reservaat bij veel stemmingen gaat. Regeringspartijen zijn voor en oppositiepartijen tegen (met soms wat uitzonderingen) of andersom. Het oordeel wordt vaak niet gebaseerd op de merites van een voorstel, maar slechts op wie het voorgesteld heeft en hoe de machtspolitieke hazen vervolgens lopen. En bij de stemmingen spelen de opinies van de kiezers geen enkele rol. (Zoals bij de Amish moderne technologie van na 1850 zoals auto’s e.d., niet gebruikt worden).

Als je in dat reservaat leeft, zoals Rouvoet, dan roep je dus dat je bestrijdt dat de kloof tussen politiek en burger groter is geworden. En ook nog dat die afstand juist te klein aan het worden is. (En dan gebruik je nog een belachelijk voorbeeld ook. Uit onderzoek blijkt dat ongeveer 20% van de Nederlanders denkt dat menselijke activiteiten niets te maken hebben met de opwarming van de aarde.  Lees hierrboven nog eens terug hoe onnavolgbaar Rouvoet dat resultaat van een onderzoek gebruikt om te laten zien hoe gevaarlijk de meningendemocratie wel kan zijn.)  Het lijkt een beetje op dat interview van die andere Amish (Ter Horst), die opriep tot een opstand van de elite in VN. (Een soort oproep van de Amish in het reservaat aan mogelijke gelijkgestemden buiten het reservaat die daar met hun eigen zendingswerk moesten gaan beginnen).

Het onbegrip van hoe de wereld er anno 2010 uitziet is groot op ons reservaat in het hartje van De Haag. En de enige manier waarop de Amish reageert op de bedreigingen van die buitenwereld is de eigen interne regels nog meer aan te scherpen en toe te passen.  En aan hun kinderen verschrikkelijke verhalen te vertellen over die boze buitenwereld.

En zo moeilijk is het niet om als modern politicus op het Binnehof te opereren anno 2010 en op een goede manier om te gaan met peilingen die inderdaad vrijwel permanent weergeven wat er onder de bevolking leeft (en wat Rouvoet c.s. ook verder zouden willen, dat is iets wat zal blijven bestaan).  Hier volgen wat adviezen voor de bewoners van ons Reservaat:

- Je zit daar met een mandaat van de kiezer, wees daar 4 jaar lang bewust van.

- Bij belangrijke beslissingen is het goed om je ervan te vergewissen of jouw opvatting nog hetzelfde is als een duidelijke meerderheid van je mandaatgevers. Is dat niet het geval dan zijn er twee mogelijkheden. Probeer jouw mandaatgevers in meerderheid te overtuigen dat jouw opvatting de goede is (lijkt me een belangrijke kwaliteit van een politicus). Mochten ze het toch niet in meerderheid eens met je zijn vraag je dan eens af of zij misschien wel eens het bij het juiste eind hebben en jij niet en pas je opvatting aan.  Als je dat open, transparant en met respect met je mandaatgevers communiceert zal je je verbazen hoe vaak ze bereid zijn om jouw opvatting te volgen, maar ook dat ze als ze dat niet doen, ze toch wel eens gelijk kunnen hebben. Herinner je bij voorbeeld dat in Amsterdam in 1997 bij een referendum een meerderheid (65%) TEGEN de aanleg van de N-Z lijn was. Maar dat vervolgens de Amsterdamse Amish op basis van het feit dat de opkomst te laag was toch hun plannen hebben doorgezet, waarbij inmiddels is gebleken dat men sindsdien, en ook al ervoor, ongeveer alles fout heeft gedaan wat men fout heeft kunnen doen. 

-  Wees voorafgaande aan de verkiezingen eerlijk en transparant. Zeg alleen wat je inderdaad denkt daarna te kunnen realiseren en spreek ook je voorkeuren uit. En hou je na de verkiezingen aan wat je hebt toegezegd of -als er toch belangrijke redenen zijn om ervan af te wijken- doe dat pas na het toepassen van het vorig advies.

-  Wees bereid bij belangrijke beslissingen waar blijkbaar een behoorlijk deel van de Nederlanders niet mee eens is dat aan een correctief referendum te onderwerpen. Alleen al het bieden van die mogelijkheid (bij voorbeeld als 1 miljoen Nederlanders dat ook expliciet wensen) zou er voor kunnen zorgen dat het vertrouwen in het politieke systeem bij de kiezer wordt versterkt. Men is namelijk bereid zich als het ware kwetsbaar op te stellen en de eigen beslissing te laten onderwerpen aan het oordeel van de mandaatverstrekkers. Vertrouwen is namelijk geen eenrichtingen weg. Je kan geen vertrouwen krijgen van de kiezer als je als politicus geen vertrouwen geeft aan de kiezer.

-  En realiseer je ten slotte ook dat de kiezer niet gek is, goed geinformeerd, bereid zich te laten overtuigen als hij serieus genomen wordt, en veel minder irrationeel handelt dan de politicus vaak roept om zich daardoor aan die mening zoals geuit bij peilingen te kunnen onttrekken.

Er is echter een belangrijk verschil tussen het reservaat van de Amish en ons reservaat op het Binnenhof. De Amish gaan alleen over het leven binnen hun reservaat. Buiten het reservaat heeft niemand last van ze. Maar beslissingen van de Amish op het Binnenhof  beinvloeden de wereld erbuiten. (Gelukkig niet in de mate waarin zij dat zelf denken).  En dan loop je het risico dat die buitenwereld de Amish binnen dat reservaat wegjaagt. Hetzij door gebruik te maken van de regels die in 1848 daarvoor zijn ingesteld of -als dat niet lukt of niet het gewenste resultaat heeft en er weer andere Amish gaan zitten- de regels van 1848 met geweld af te schaffen.

De opnamen in 2004 waren drie weken na de moord op Van Gogh. Wilders was drie maanden ervoor uit de VVD gezet/gestapt. Het nieuwe kabinet zat een half jaar.

Na de opnamen van het programma heb ik de DVD gekregen met het complete gesprek (van ongeveer 1 uur) wat ik in 2004 heb gevoerd. Het is heel jammer dat de programmamakers die hele tape niet via internet beschikbaar stellen. (Ik heb gevraagd of ik dat dan zelf mocht doen, maar de rechthebber -NPS- weiger dat om de een of andere reden).

Zowel in 2004 als in 2009 gaf ik aan dat ik denk dat ik het qua hoofdlijnen op de diverse terreinen die we besproken hebben wel ongeveer goed zal hebben, maar dat op de detailinvulling er natuurlijk veel niet uitgekomen zal zijn. En ik denk dat als je de uitzending gezien hebt je wel ongeveer die indruk zal hebben. Daarbij is het ook zo dat bepaalde voorspellingen uit 2004 in 2009 niet uitgekomen zijn, maar de kans zeker aanwezig is dat het in de toekomst nog wel uitkomt, maar blijkbaar de periode van 5 jaar tekort was. Zo maak ik me nog steeds ongerust voor een terroristische aanval met een vuile bom. Tegelijkertijd kan je ook vaststellen dat het moment waarop je zoiets gevraagd wordt ook invloed heeft op je verwachtingen. Niet alleen worden de vragen van Jeroen voor een deel bepaald door de gebeurtenissen van dat moment, maar ook je antwoorden worden daar voor een deel door bepaald. Als het gesprek niet eind november 2004 had plaatsgevonden, maar eind oktober 2004 -dus voorafgaade aan de moord op van Gogh- was dat gesprek toch enigszins anders. (Zo hebben we in 2004 vrij weinig over technologie gesproken en de gevolgen daarvan. Was -zeker voor mij- toch een interessant onderwerp. Bedenk dat op dat moment YouTube nog niet bestond, noch Facebook en Twitter).

Bij mijn lezingen geef ik vaak het volgende voorbeeld. In 1910 was er iemand die voorspelde dat in 2000 iedereen over een vliegtuigje zou beschikken en daarmee overal naar toe kon gaan. Nu zou je kunnen zeggen dat die voorspelling letterlijk gezien niet is uitgekomen. Maar functioneel gezien wel. Als je wilt ben je snel op een vliegveld en kan je in een vliegtuig zitten en naar vrijwel iedere plek op aarde vliegen.

Zo kan het gebeuren met veel voorspellingen. De kans dat ze letterlijk uitkomen is vaak klein, maar als je op een wat hoger abstractieniveau blijft zitten dan is de kans wel groot. Als je op technologie gebied naar de toekomst kijkt dan zijn een aantal belangrijke trends te zien. We zullen altijd en overal online zijn. Alles komt online (apparaten en voorwerpen). Je hebt er geen computer of telefoon meer voor nodig, althans niet in een zichtbare vorm. En alles zal mt alles gecombineerd kunnen worden. Maar hoe zich dat nu feitelijk zal aandienen weet ik niet. Wel zal het zo zijn dat je op elke plek waar je bent alle informatie hebt die je op dat moment nodig hebt, gezien vanuit jouw persoonlijke insteek. Zo denk ik dat dit filmpje een goede indruk geeft van welke richting we uitgaan. Maar niet omdat het apparaat precies op die manier er over een tijdje zal zijn. Maar wel dat de functionaliteiten die dit apparaat laat zien in de niet zo verre toekomst beschikbaar zullen zijn (en waarschijnlijk ook nog andere die erop lijken, maar we nu niet eens kunnen bedenken).

En vind je het leuk om “15 jaar later” mee te maken. Lees dan mijn boek uit 1995 over de door mij verwachte opkomst van internet.  Op dat moment waren er in Nederland minder dan 100.000 internetgebruikers.

Ik denk dat tussen 2010 en 2020 de politieke structuren in de Westerse democratieen veranderingen gaan doormaken. Onze inrichting van onze maatschappij en een volledig achterhaald systeem dat de naam democratie eigenlijk niet zou mogen hebben, sluit steeds minder aan bij de ontwikkeling van die samenleving. De top-down structuur van het systeem blijkt een steeds grotere kloof teweeg te brengen tussen de overheid en de burgers, hetgeen tot steeds grotere verschuivingen zal leiden bij verkiezingen en -mede daardoor- tot een steeds zwakker bestuur. Het systeem in Nederland is uit het lood geslagen en de kans dat het zonder ingrijpende veranderingen weer in het lood kan worden gezet is klein. 

Het gebrek aan professionaliteit (en helaas ook met regelmaat het gebrek aan integriteit) van het systeem komt voor de massa vaak pas naar voren als men onderzoekscommissies benoemd bij grote incidenten. Zoals onlangs weer bij de Amsterdamse N-Z lijn, maar zo kan je een rijtje noemen van de laatste 15 jaar. Overheden die facades hebben opgehouden waardoor je als burger zou moeten denken dat ze bij hun besluiten weten wat ze doen en bij de uitvoering van de werkzaamheden een bepaalde kwaliteit in acht houden.

Helaas is het zo dat dit gebrek aan professionaliteit (en integriteit, waarbij men vaak probeert de eigen fouten en gebreken met man en macht verborgen te houden) op veel meer plekken van de overheid en op veel meer momenten dan waar we die onderzoekscommissies voor hebben, voorkomen.  Zo weet ik uit het bestuderen van de dossiers dat al die wanstaltige fouten die gemaakt zijn bij de Schiedammer Parkmoord (en die we alleen kennen dankzij de bekentenis van de echte dader en de onderzoekscommissie die daarna is begonnen) veel vaker voorkomen bij het werk van het OM, politie en NFI. Werk dat niet alleen ervoor zorgt dat er onschuldigen jarenlang vast zitten, maar ook -en minstens net zo erg-  nog veel meer daders niet gepakt/veroordeeld zijn. Maar wat wil je als de baas van het OM (Harm Brouwer) schaamteloos voor de media staat te liegen (ik heb daarover in de uitzending gesproken en heb dat o.a. in mijn pleidooi bij de rechtbank in de strafzaak wegens smaad die tegen mij gevoerd is, verteld en volledig onderbouwd. Ben je in die pleidooi geinteresseerd dan moet je me even een mail sturen: maurice@dehond.nl).

Als men krampachtig probeert de fouten onder de pet te houden dan weten we in ieder geval dat men die fouten blijft maken en ook niet bereid is zelf lering te trekken van hetgeen men fout doet. (Zo ben ik in september door een journalist benaderd voor een artikel in het blad Opportuun mee te werken aan een artikel in de serie BuitenOm. Waar buitenstaanders hun mening geven over het OM.  Ik heb een uitgebreid gesprek met hem gevoerd en verteld wat er volgens mij aan schortte. Het uitgewerkte artikel van dat interview heb ik nooit gezien, maar kreeg wel een melding van iemand van het OM dat het een fout was dat men mij had geinterviewd, maar dat het artikel niet geplaatst zou worden!)

Leuk vond ik zelf het gesprek met Jeroen ten aanzien van technologie en zijn dedain over Twitter. Wat mij vaak opvalt is dat over nieuwe technologie (en dat was ook al mijn ervaring bij de opkomst van de PC aan het begin van de jaren 80 en internet rondom 1995) mensen vaak een afwijzende mening hebben zonder dat ze er eerst goed mee kennis hebben gemaakt. In 1985 was er een discussie op de televisie van schrijvers over de PC. Allemaal spraken zij hun afschuw uit over het werken met een PC, ipv met een pen of schrijfmachine. Je kon meteen zien, volgens hen, als iemand met de PC een boek had geschreven en zelf zouden ze er nooit mee werken…….  En ook weet ik nog goed hoe afwijzend de reclamewereld aan het eind van de 80er jaren reageerden op de Mac……..

Het gaat mij er nooit om dat mensen de nieuwe technologie MOETEN gebruiken. Dat is vanzelfsprekend hun eigen keuze. Maar wat mij altijd irriteert is als mensen met betrekking tot technologische ontwikkelingen waarbij je ziet dat velen het al aan het gebruiken zijn, hun oordeel klaar hebben, zonder dat ze zelf enige tijd en energie hebben besteed om er echt mee kennis te maken. En zeker mensen die in verantwoordelijke posities zitten (in bedrijf, politiek of media) kunnen daarmee dan fouten maken, omdat ze uit onwetendheid de verkeerde beslissingen nemen. Zo zeg ik altijd dat als Wim Kok in de jaren negentig wel zelf een enthousiaste PC- en internetgebruiker was geweest hij niet verantwoordelijk was geweest voor de aanleg van de Betuwelijn, maar voor een glasvezelnet naar ieder huis en kantoor in Nederland, zodat we al van het begin van deze eeuw een grote voorsprong hadden gehad op de rest van de wereld ipv miljarden en miljarden besteed te hebben aan iets wat voor de economie van Nederland veel minder rendement geeft.

Een ding weet ik zeker. De komende 5 jaar zal er (nog) meer veranderen dan de afgelopen 5 jaar en ik ben bang dat we daar slecht op voorbereid zijn. Als er veel verandert ontstaan er veel kansen. En als je die kansen niet ziet zijn er alleen maar bedreigingen!

P.S. Ik vraag jullie aandacht voor deze oproep die ik per mail ontving. Ik weet helaas hoe jong je al als vrouw borstkanker kan krijgen en wat het voor gevolgen heeft:

Bianca Bolleurs heeft 6 november een petitite geopend met het verzoek het bevolkingsonderzoek naar borstkanker te vervroegen naar 30-jarige leeftijd (leeftijd waarop bevolkingsonderzoek voor baarmoederhalskanker plaats vindt).
Borstonderzoek wordt pas vanaf 50-jarige leeftijd standaard bij iedere Nederlandse vrouw uitgevoerd. Dit is veel te laat, omdat borstkanker helaas ook steeds vaker wordt vastgesteld bij vrouwen jonger dan 50 jaar.

De petitie is ondertekenbaar, hij zal worden ingediend in maart 2010, tot die tijd is het belangrijk dat er zoveel mogelijk handtekeningen worden verzameld.

Dit is de link:
http://borstkankeronderzoek.petities.nl

Bij onderzoek probeer je o.a. een relatie te zoeken tussen twee variabelen. Bij voorbeeld dat ouderen positiever zijn over de EU dan jongeren. Of dat kiezers van het CDA positiever denken over Balkenende dan kiezers van de SP.

Soms zijn die relaties sterk en soms die relaties zwak of nihil. Maar als die relatie er is (zelfs als die sterk is) dan hoeft er geen oorzakelijk verband te zijn. Bij de twee voorbeelden hierboven lijkt dat oorzakelijk verband wel. Maar er is een makkelijk voorbeeld te geven waar het meteen duidelijk is dat er geen sprake is van een oorzakelijk verband.  In Denemarken is vastgesteld dat in regio’s waar veel ooievaren leefden het geboortecijfer hoger was. Het is duidelijk dat de conclusie niet is dat baby’s blijkbaar inderdaad door de ooievaar wordt gebracht.

Zoiets heet een schijncorrelatie. Twee variabelen die een relatie hebben (correlatie) maar die allebei een relatie hebben met een derde variabele. In Denemarken was dat de urbanisatiegraad. Op het platteland waren meer ooievaars en werden meer kinderen geboren.

Met regelmaat zie je dat mensen zich niet realiseren dat er sprake kan zijn van schijncorrelaties of dat gemakshalve vergeten. Maarten van Rossum deed dat onlangs bij De Wereld Draait Door met dank aan het Sociaal Cultureel Planbureau.

Eind oktober kwam het rapport uit “Crisis in aantocht?” . Het was gebaseerd op het kwartaalonderzoek Continu Onderzoek Burgerperspectieven. In de persaandacht  werd o.a. gesteld dat ontevreden burgers slecht geïnformeerd waren.  Hier zie je dat o.a. terug.  Beginzin van dat artikel is “Ontevreden burgers blijken vaak geen goed beeld te hebben van de politiek. Vaak is hun onvrede gestoeld op een combinatie van verhalen over politici en feiten.”

 Deze informatie werd door Maarten van Rossum gebruikt om bij Matthijs van Nieuwkerk te stellen dat  “hoe slechter men geïnformeerd is hoe bozer de burger is” (vanaf 9.20 bij deze aflevering in Uitzending Gemist)   Nu is die relatie in dat onderzoek al lang niet zo hard als Maarten ons deed geloven, maar het was wel duidelijk dat hij een duidelijk oorzakelijk verband zag. “Als je beter geïnformeerd wordt dan zal je minder boos zijn”  was zijn onderliggende aanname.

Maar deze relatie is ook een goed voorbeeld van een schijncorrelatie. Er is helemaal niet aangetoond dat er een oorzakelijk verband is tussen deze twee variabele. Zowel hij als in de rest van de publiciteit over dit gedeelte van het onderzoek van het SCP ging voorbij aan de onderliggende variabele die samenhangt met “het geïnformeerd zijn”  en “de mate van boosheid”, namelijk de factor  “opleidingsniveau”. (“Mate van boosheid” is trouwens ook een nogal partijdige benaming van het feit dat het mensen waren die ontevredener waren over de politiek en de situatie in Nederland dan het gemiddeld.)

Inderdaad zijn er onder de mensen die PVV stemmen  gemiddeld meer mensen met een lagere opleiding (alhoewel het verschil met Nederland, zeker als je rekening houdt met de factor leeftijd, niet zo groot is als vaak gedaan wordt).  En mensen met een lagere opleiding zijn niet alleen gemiddeld economisch kwetsbaarder dan mensen met een hoge opleiding, ook wonen ze gemiddeld meer in buurten waar het percentage allochtonen (beduidend) hoger is dan in de gebieden waar mensen met een hoge opleiding wonen. Dus hun hogere mate van ontevredenheid over de politiek en de situatie in Nederland kan dus samenhangen met  de verschillen in feitelijke ervaringen met politiek en de situatie in Nederland.

En dat ze gemiddeld slechter geïnformeerd zijn kan dus ook samenhangen met het opleidingsniveau, waardoor die groep minder vaak het NRC-Handelsblad of De Volkskrant  leest dan “ons soort –goed geinformeerde- mensen” als Maarten van Rossum.  

Het  is dan ook een waandenkbeeld dat als je mensen maar  beter informeert  ze minder ontevreden worden (of minder boos om de terminologie van Van Rossum te volgen).  Ontevredenheid komt vooral doordat mensen het gevoel hebben dat ze geen invloed hebben op hun eigen omstandigheden. En dat gaat over in boosheid als mensen de wel invloed hebben op hun eigen omstandigheden, zoals Maarten van Rossum,  niet alleen laten zien dat ze jouw problematiek niet zien of bagatelliseren, maar je deep down ook nog verachten.

Pas als je laat zien dat je mensen serieus neemt, ook als ze slecht geïnformeerd blijken te zijn, ze helpt wel controle over hun eigen omstandigheden te krijgen, en urgente problemen mee oplost schep je een basis waarbij de mensen minder ontevreden worden over de politiek en Nederland. En misschien nemen ze dan en passent ook kennis van de “juiste informatie “.   

(Ik ga gemakshalve even voorbij aan de vraag wat “juiste informatie” is.  Vaak blijkt dat ook een subjectieve weergave te zijn van de werkelijkheid of persoonlijke verwachtingen over de gevolgen van bepaalde maatregelen.  Bij de huidige discussies rondom de Mexicaanse Griep zien we ook goed welke verschillen in interpretaties er zijn van bepaalde feiten, cijfers en gebeurtenissen.)

Dit is het verslag van het onderzoek.

Mij vallen een aantal zaken op.

- In het begin was het beeld dat de Mexicaanse Griep zeer besmettelijk was en tot vele sterfgevallen zou kunnen leiden. Eind augustus, begin september zag je dat er een  toename was van griep onder jongeren, maar noch toen, noch nu zie je een grote versnelling, die je zou mogen verwachten als de mate van besmettelijkheid heel hoog is. Wel nemen de aantallen van ziektegevallen toe.

- Op dit moment heeft 65% niemand in zijn omgeving (gezin, kennissenkring en werk) die griep heeft.

- Degenen die niet tot de risicogroep behoren hebben voor het overgrote deel (nog) geen voornemen om zich te laten vaccineren. Dit is ongeveer twee derde deel van personen van 18 jaar of ouder. Degenen die wel tot de risicogroep behoren geven voor 70% aan zich wel te laten laten vaccineren. (85% zal dat ook de voorgeschreven twee keer laten doen, die blijkbaar in Nederland de aanpak is, terwijl dat in de meeste andere landen maar een keer zou zijn).

-  Op basis van de huidige voornemens van de Nederlanders zijn er 10 miljoen vaccins nodig (van de 34 miljoen die er besteld zijn). Vanzelfsprekend kan het zo zijn dat het aandeel der Nederlanders dat zich wil laten inenten gaat stijgen. Dat lijkt met name zo te zijn als de risicogroepen fors wordt uitgebreid. Dus als gesteld zou worden dat jongeren onder de 30 tot de risicogroepen horen.

Ik behoor blijkbaar ook tot een risicogroep (boven de 60 jaar) en het zou ook zo kunnen zijn dat binnenkort mijn dochtertje van bijna een half jaar tot die groep wordt gerekend. Natuurlijk volg ik de discussies over het inenten of niet. Vandaag weer over drie baby’s die overleden zijn kort nadat ze zijn gevaccineerd met een vergelijkbaar vaccin waarmee blijkbaar mijn dochtertje ook (vrijwel tegelijkertijd met die baby’s) is ingeent. Ten aanzien van de injecties die een kind krijgt ter voorkoming van een serie ernstige ziektes, die vroeger ook in Nederland veel heersten, ben ik heel dankbaar dat die vaccinaties er zijn en, ook zelfs als er hele kleine risico’s zijn van nadelige gevolgen, vind ik dat de voordelen opwegen tegen mogelijke nadelen.

Als de Mexicaanse Griep echt een soort griep zou zijn met dezelfde gevolgen als de Spaanse Griep in 1918 denk ik dat het een zegen is als er een goede vaccinatie zou zijn en zou ik zeker mij en mijn gezinsleden direct willen laten vaccineren. De grote vraag is echter of het verstandig is om je zelf (of een kindje van nog geen half jaar) te laten vaccineren tegen iets wat in 99.999% van de ziektegevallen niet tot ernstige complicaties leidt, maar slecht tot een aantal vervelende dagen (zoals een van mijn zoons twee maanden geleden na een bezoek aan Londen heeft ervaren).

De belangrijkste problematiek is dat het cruciaal is dat je goed en open wordt geinformeerd. Zodat je goed onderbouwd een afgewogen beslissing kan nemen. En daar lijkt het gewoon aan te schorten.

Ik weet nog goed hoe ik in 1979 met doktoren sprak naar aanleiding van de borstkanker van mijn vrouw en de te volgen aanpak. Op dat moment had ik vanuit het Amerikaanse  weekblad Time de nieuwste onderzoekservaringen over borstkanker gelezen en bracht die bij de discussie met de specialisten in. De aanpak die toen in de VS werd gevolgd werd door de specialisten afgewezen en mijn vrouw koos de lijn die de op dat moment blijkbaar gangbaar was in Nederland en die volgens de artsen haar de beste kansen gaven.  

Tien jaar later las ik een artikel over de gangbare aanpak van borstkanker in Nederland en las dat hetgeen ik 10 jaar ervoor bij de discussie met de specialisten en mijn vrouw had ingebracht inmiddels wel gemeengoed in Nedelrand was geworden!

(Voor het lot van mijn vrouw maakte de gevolgde lijn denk ik weinig uit. Haar kansen waren bij het gesprek met die specialisten waarschijnlijk al klein, omdat het 8 weken had geduurd nadat mijn vrouw met haar klachten was gekomen en men had vastgesteld dat er sprake was van borstkanker en het ook al was uitgezaaid).

Zeker na de ervaringen met Marc en het AMC eind 2002 neem ik informatie die vanuit de mensen in de gezondheidszorg komen niet automatisch als zekerheden aan. De geneeskunde heeft heel veel bereikt en we mogen dankbaar zijn voor wat ze inmiddels allemaal kunnen. Maar tegelijkertijd wil ik dat ik beslissingen die mij aangaan en mijn kinderen baseren op open en transparante informatie, zodat ik afgewogen mijn keuze kan maken. En daar schort het helaas wel eens aan.  Ook op dit moment vind ik dat ik nog te weinig informatie heb om het gevoel te hebben dat ik afgewogen beslissingen kan nemen rondom de vaccinatie.

Met name ben ik benieuwd hoe de huidige sterftegevallen rondom de griep kwantitatief zich verhouden tot de normale sterftegevallen rondom de griep in de vorige jaren. En dan voor wat betreft vooraf gezonde mensen. Ik zou hopen dat die informatie vanuit onafhankelijke bron op tafel komt zodat ik beter gefundeerd beslissingen kan nemen.

Ik moet zeggen dat de wijze waarop mevrouw Conijn (RIVM) vanmorgen in Goedemorgen Nederland het verhaal vertelde over de sterftegevallen na de vaccinaties met de drie baby’s mij niet echt veel vertrouwen gaf in de kwaliteit van haar informatievoorziening, noch in het onderzoek dat het RIVM nu blijkbaar uitvoert. Ook de Netwerk uitzending van vanavond waarover ik al dit  artikel had gelezen gaf me geen gerust gevoel. Niet omdat ik nu zou denken dat het voor een kind beter is om uberhaupt niet gevaccineerd te worden, maar wel omdat -ook na het optreden van mevrouw Conijn vanmorgen- ik het gevoel heb dat het RIVM een aantal risico’s die er wellicht zijn te makkelijk wegwuift en ik langzamerhand allergisch wordt (om de juiste medische term te uiten) over het feit dat bij overheidsdiensten slagers te vaak hun eigen vlees keuren…. Hoe erg was het om als mevrouw Conijn te zeggen dat, mede op basis van wereldwijde informatie, we weten dat het risico bij vaccinatie van kleine kinderen, practisch nul is, maar dat wat er nu met deze drie baby’s is voorgevallen, de kans groter dan 0 maakt dat bij deze specifieke partij iets mis is gegaan. Wij gaan nu snel aan de slag met een onafhankelijk onderzoek en zullen zo snel mogelijk open en eerlijk uitsluitsel geven. Tot dat moment zullen wij met het vaccineren van baby’s met deze specifieke injectie even stoppen.

Het wordt eens tijd dat er een bewustwording komt dat eerlijke en open informatie en onafhankelijke toetsing bij overheidsdiensten cruciaal is om het vertrouwen bij burgers te houden of terug te winnen. De aanpak van mevrouw Conijn vanmorgen schept meer onzekerheid dan als ze gewoon iets gezegd had in de trant van hetgeen ik hierboven heb gezet.

Benieuwd wat er verder gaat gebeuren met de informatie over de Mexicaanse Groep en of en wanneer de risicogroepen worden uitgebreid en meer van de beschikbare vaccins zullen worden gebruikt.

Ik heb hierover een artikel geschreven die de verschillen in uitslagen van de laatste 21 maanden laat zien en die de verschillen analyseert en een uitleg hiervan geeft.

Dit is het artikel.

En dit is grafiek die een goede illustratie is van de essentie van het artikel:

12 jaar lang (!) heeft een neuroloog vanuit het ziekenhuis kunnen huishouden onder zijn patienten. Vanuit een combinatie van zijn verslaving en persoonlijkheidsstructuur heeft hij ongeveer elke regel overtreden die geldt voor een medisch specialist. Vele patienten gezegd dat ze een veel ergere ziekte hadden dan ze hadden. Zware medicijnen uitgeschreven die ze niet nodig hadden. Ze -zonder hun medeweten- laten meedoen aan medische experimenten, etc. etc.

De commissie Lemstra trekt harde conclusies, maar als je de informatie leest die vanuit betrokkenen de afgelopen jaren op internet is verschenen dan is dat rapport nog zelfs het topje van de ijsberg. Dit blog besteed al een behoorlijke tijd aandacht aan het onderwerp. En dan stel je vast dat zowel het ziekenhuis als de IGZ (Inspectie voor de Volksgezondheid) in de afgelopen twee jaar hebben gelogen over datgene wat toen al over deze neuroloog naar buiten was gekomen. Zo wist men veel meer over deze zaak dan men toen aan de media vertelde, nadat de affaire naar buiten was gekomen (dankzij patienten!).

Wat heel herkenbaar is nu het rapport naar buiten is gekomen is het volgende:

- Zowel zijn collega’s en de leiding van het ziekenhuis wisten al jarenlang wat de problemen waren. Maar ook de toezichthoudende instantie was op de hoogte. Desondanks heeft hij gewoon jarenlang zijn gang kunnen gaan.

-  Men heeft zowel gedurende de jaren dat hij actief in Twente was als nadat hij weg was heeft men er veel aan gedaan om te zorgen dat de buitenwereld er niets van zou horen. Een ex-patient is daar zelfs geld voor betaald.

-   Nu dit rapport bekend is geworden en duidelijk is hoezeer zowel de collega’s en leiding van het ziekenhuis heeft gefaald alsmede de Inspectie (met de huidige directeur van het ziekenhuis als toenmalige baas) heeft dat geen enkele persoonlijke consequenties.

Dit is zo herkenbaar voor de Nederlandse bestuurscultuur. Vergelijk het maar eens met het rapport over de Schiedammer Parkmoord. Een opeenstapeling van fouten. Personen die beseften dat er wat ernstig mis was hielden dat intern en lieten toe dat iemand onschuldig voor heel lang in de gevangenis verdween. En na het uitkomen van het rapport heeft het geen enkel gevolg gehad voor de betrokken personen. De twee sleutelfiguren van het OM zijn inmiddels rechter geworden…..

Tegelijkertijd is het ook zo dat blijkbaar de media in Nederland een heel passieve rol spelen. Je zou denken/hopen dat iets wat zo langdurig zo fout gaat toch eerder bij de media terecht komt en via publiciteit tot snelle veranderingen zal leiden.  Maar die media zijn wat dat betreft behoorlijk passief. Er is blijkbaar te weinig tijd om mensen langdurig en diepgaand op het onderwerp te zetten. Rondom het verschijnen van dit rapport is er natuurlijk wel ruime media-aandacht, maar ook wat dat betreft zal dat over enkele dagen vrijwel volledig over zijn.

Zoals de titel van het rapport terecht aangaf. Waar was de patient in dat geheel?

Bestuurlijk onvermogen die ervoor zorgt dat de eigen positie en autoriteit blijft bestaan ten koste van de patient, de burger, de verdachte, etc.

N.B.  Grappig is dat de aanhef van de site van de Inspectie van de Volksgezondheid luidt “Voor gerechtvaardigd vertrouwen in verantwoorde zorg” . Lijkt een beetje op de titel van het jaarverslag 2006 van het NFI “Kwaliteit in deskundigheid”.  Als je het zelf maar hard genoeg roept dan ga je er ook nog in geloven…..